Amnesty International gevangen in zijn raciale tegenstrijdigheden (rapport)

Londen – Amnesty International (AI) heeft een cultuur van blanke privileges met incidenten van openlijk racisme, die de ngo confronteren met haar eigen tegenstrijdigheden, zo blijkt uit een interne evaluatie door haar internationale secretariaat.
De Britse krant “The Guardian” meldde dinsdag dat acht huidige en voormalige AI-medewerkers in het VK (AIUK) hun eigen ervaringen met rassendiscriminatie hebben beschreven en een verklaring hebben afgegeven waarin ze hoge ambtenaren oproepen om af te treden.
“We sloten ons bij Amnesty aan in de hoop campagne te kunnen voeren tegen mensenrechtenschendingen, maar we waren nogal teleurgesteld toen we beseften dat de organisatie hen in feite had helpen bestendigen”, zegt Katherine Odukoya, een van de klokkenluiders.
Vertegenwoordigers van beide afdelingen van de in het VK gevestigde mensenrechtenorganisatie boden hun excuses aan en beloofden veranderingen aan te brengen, waarbij de AIUK-directeur “het ongemakkelijke feit aanhaalde dat we niet goed genoeg zijn geweest”.
De interne evaluatie van het internationale secretariaat van IA, uitgevoerd in opdracht van de Black Lives Matter-beweging, identificeerde verschillende voorbeelden van arbeiders die beschuldigingen van racisme rapporteerden.
Het rapport citeert het gebruik van ongepaste termen door hoge IA-functionarissen en noemt systemische vooroordelen, waaronder het zonder rechtvaardiging ondervragen van zwart personeel en het buitenspel zetten van plannen voor personeel van etnische minderheden.
Het rapport wijst op een gebrek aan bewustzijn of gevoeligheid voor religieuze praktijken, resulterend in problematische opmerkingen en gedrag, evenals agressief en minachtend gedrag, met name via e-mail en vaak gericht aan personeel in kantoren op het zuidelijk halfrond in de Verenigde Staten. Planet.
Onder verwijzing naar de moord op George Floyd, zei AI in een e-mail in juni 2019 dat racisme ingebed was in het ‘organisatiemodel’ van de mensenrechtenorganisatie, dat gevormd was door de ‘dynamische koloniale en grenzen’ die ‘vers’ waren toen het werd opgericht in 1961.
“Ondanks enkele opmerkelijke en zwaarbevochten veranderingen in de afgelopen jaren, is de controle en invloed over onze middelen, besluitvorming… voornamelijk in handen gebleven van de blanke meerderheid in het Noorden”, onthulde het rapport.
Hij sprak over vooroordelen en ongevoeligheid in de manier waarop sommige mensen werden behandeld bij het internationale secretariaat – de arm van de organisatie die het beleid bepaalt en onderzoekers inhuurt uit centra over de hele wereld.
De raad liet het personeel vervolgens weten dat er een onafhankelijke beoordeling zou plaatsvinden en in de daaropvolgende maanden voerden experts van adviesbureau Howlett Brown een “temperatuurcontrole” uit.
De experts hadden toegang tot personeelsenquêtes en hielden zes focusgroepen met 51 medewerkers, van wie er twee uitsluitend bezet waren door zwart personeel.
Het 46 pagina’s tellende interne rapport van Howlett Brown, gepubliceerd in oktober 2020 maar niet vrijgegeven aan de pers, concludeerde dat het externe imago van het internationale secretariaat van Amnesty anders was dan dat van het interne.
Deskundigen raadden aan om, om de problemen op te lossen, ‘bestaande systeembevoegdheden’ te erkennen.
Het leiderschapsteam van de Amnesty International-coalitie zei dat het “ontnuchterd” was door de resultaten en voegde eraan toe dat “het een tijdige herinnering is dat er in onze organisatie sprake is van discriminatie en anti-zwart racisme”.
In een verklaring die naast het rapport werd vrijgegeven, zei hetzelfde team dat de herinnering “zowel de omvang als de systematische aard van racisme heeft benadrukt en aangeeft dat we wit privilege moeten aanpakken waar het ook bestaat.”
Ondertussen meldden AIUK-medewerkers, ook gevestigd in Londen, maar met een andere arbeidsstructuur dan het internationale secretariaat, ervaringen met rassendiscriminatie vergelijkbaar met de cultuur van het internationale secretariaat.
Sommigen vertelden de Guardian dat ze zich al een aantal jaren ‘ontmenselijk’ voelden vanwege hun ras en etniciteit, anderen meldden officiële grieven.
In een gezamenlijke verklaring riepen twee huidige en zes voormalige AIUK-medewerkers de directeur, het managementteam en de raad van bestuur op om af te treden, waarbij ze zeiden dat de leiders “willens en wetens racisme hebben bevestigd en het personeel van etnische minderheden onrecht hebben aangedaan”.
Dit is het geval met Odukoya die ervoor zorgde dat ze als zwarte vrouw voortdurend mentaal uitgeput was door een omgeving te navigeren die “vijandig tegenover duisternis” was.
“Er is een hegemonische blanke middenklassecultuur die beschermd en gereproduceerd lijkt te worden. Wit privilege was overal, ‘zei ze.
In 2019 uitte ze een klacht over raciale en genderdiscriminatie, waarbij ze beweerde dat ze was gemanipuleerd