Het laat het ware totalitaire gezicht van het Polisario-front zien en hoe het het onderneemt tegen al diegenen die niet denken zoals zij, of die het niet met hen eens zijn.
Pedro I. Altamirano. Oktober 2021.- De vermeende delegatie in Spanje van de Polisario Front-beweging blijft haar mening durven uiten alsof ze wettelijk gezag had over welk gebied of volk dan ook. Op internationaal juridisch vlak vertegenwoordigen ze het Saharaanse volk niet, aangezien de mensen die ze beweren te vertegenwoordigen niet bestaan. Sterker nog, de inwoners die in de concentratiekampen van Tindouf worden vastgehouden, hebben nooit hun mening over een urn kunnen uiten. Hetzelfde gebeurt met de illegale Sahrawi Arabische Democratische Republiek, die aan geen van de wettelijke voorwaarden voor haar bestaan voldoet, aangezien ze geen grondgebied heeft, en ze is niet geboren uit een democratisch referendum.
Om deze reden is het Kafkaësk om de verklaring voor te lezen van de vermeende Saharaanse delegatie waarin zij het plan aan de Spaanse regering probeert te wijzigen, die haar verplicht haar verantwoordelijkheden als bestuursmacht op zich te nemen, en in het bijzonder om de bescherming van ‘een vermeende activist genaamd Sultana Khaya, en haar familie. Hij blijft de Spaanse regering eisen dat de Marokkaanse regering het internationaal humanitair recht respecteert. Luisteren naar de Polisario onder leiding van de vermeende genocidale en verkrachter Brahim Ghali die mensenrechten eist, is als luisteren naar Adolf Hitler die praat over tolerantie.
Het eist ook van de minister van Buitenlandse Zaken van de Spaanse regering, de heer José Manuel Álvarez, resolutie 34/37 van de Algemene Vergadering van 21 november 1979, die de aanwezigheid van Marokko in de Westelijke Sahara als een bezetting kwalificeert, maar merkwaardig genoeg de zogenaamde De Saharaanse afgevaardigde vergeet alle daaropvolgende resoluties van de Verenigde Naties, waarin zij de Polisario als het grootste obstakel aanwijzen, omdat er nooit een referendum heeft kunnen worden georganiseerd, en er ook geen overeenkomst is bereikt.
Deze verklaring van het Polisario is een crisis op het schoolplein vanwege de tegenslag die het heeft geleden door de Europese Unie, waarbij wordt ontkend dat Sultana Khaya het waard is om kandidaat te zijn voor de Sacharov-prijs. Wie zou een vredesprijs van de Europese Unie toekennen aan een dame die we zagen met geweren en begeleidende minderjarigen in paramilitaire training?
Deze verklaring moet door de huidige Spaanse regering zeer serieus worden genomen. Het laat het ware totalitaire gezicht van het Polisario-front zien en hoe het het onderneemt tegen al diegenen die niet denken zoals zij, of die het niet met hen eens zijn. Wees voorzichtig, heren van de regering, want als u niet doet of zegt wat de heer Brahim Ghali beveelt, God verhoede, zullen we spoedig deze kinderen van wie de zielen zijn gestolen kunnen zien, hen opleiden voor de militie, aanvallen de Spanjaarden en Spaanse belangen op Spaans grondgebied.
U volgt traag het pad dat president Felipe González is ingeslagen toen hij, na de aanvallen op de Spaanse belangen van het Polisario-front, de sluiting van al zijn delegaties en de uitzetting van al zijn afgevaardigden beval. Spanje kan de terroristen niet onder ogen zien. De Spaanse samenleving als geheel heeft een einde gemaakt aan het ETA-terrorisme, en samen moeten we een einde maken aan het Polisario-terrorisme.
عذراً التعليقات مغلقة